آموزه‌های اهل‌بیت علیهم السلام

آموزه‌های اهل‌بیت علیهم السلام

تسبیح و اعتدال در معرفت اهل‌ بیت علیهم‌ السلام: رویکردی در نفی غلو و تقصیر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
2 دانشیار علوم قرآن و حدیث، گروه الهیات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
چکیده
پرهیز از غلو و تقصیر، اصلی بنیادین در بررسی روایاتی به شمار می‌آید که درباره معرفت اهل‌بیت علیهم‌السلام نقل شده‌اند. از آنجا که هر انسانی ممکن است در فرایند تبدیل داده‌های روایی به باور و اعتقاد، دچار خطاهایی همچون زیاده‌روی یا غلو، و یا تقصیر و فروکاستن مقام و منزلت آنان شود، وجود معیاری روشن و ملاکی قابل اعتماد ضروری است تا انسان با تکیه بر آن، از افتادن در دام غلو و تقصیر مصون بماند. این معیار و داوری با ظرفیت انسانی برای دستیابی به باور صحیح ارتباط دارد؛ ظرفیتی که امری تدریجی و قابل رشد و تکامل است. تسبیح خداوند، که عبارت است از تنزیه او از صفات سلبی، در پالایش قلب برای دستیابی به معرفت صحیح اهل‌بیت علیهم‌السلام نقشی بنیادین دارد؛ زیرا از یک سو، الوهیت‌بخشی به اهل‌بیت علیهم‌السلام را نفی می‌کند و از سوی دیگر، از تقصیر ناشی از نشناختن فضائل حقیقی آنان جلوگیری می‌نماید.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

1.    Ibn Aḥmad, Khalil. (1409 AH). Al-ʿAyn (Mahdi Makhzumi & Ibrahim Samarraʾi, Eds.; Muhsin al-ʿAsfur, Comp.; 2nd ed.). Muʾassasat Dar al-Hijrah.
2.    Ibn Babawayh, Moḥammad ibn ʿAli. (1378 AH). Al-Tawḥīd (al-Ṣadūq) (Hashim Husayni, Ed. & Corrector). Society of Seminary Scholars.
3.    Ibn Babawayh, Moḥammad ibn ʿAli. (1385 SH/1966 CE). ʿIlal al-Sharāʾiʿ. Davari Bookstore.
4.    Ibn Babawayh, Moḥammad ibn ʿAli. (1378 AH). ʿUyūn Akhbār al-Riḍā (Mahdi Lajvardi, Ed. & Corrector). Jahan Publishing.
5.    Ibn Babawayh, Moḥammad ibn ʿAli. (1403 AH). Maʿānī al-Akhbār (Ali-Akbar Ghafari, Ed. & Corrector). Office of Islamic Publications affiliated with the Society of Seminary Scholars of Qom.
6.    Ibn Babawayh, Moḥammad ibn ʿAli. (1414 AH). Iʿtiqādāt al-Imāmiyyah (al-Ṣadūq). Shaykh Mufid Congress.
7.    Ibn Shuʿbah al-Harrani, Hasan ibn Ali. (1404/1363 AH). Tuḥaf al-ʿUqūl (Ali-Akbar Ghafari, Ed. & Corrector). Society of Seminary Scholars.
8.    Ibn Faris, Ahmad ibn Faris. (1404 AH). Muʿjam Maqāyīs al-Lughah (Abd al-Salam Moḥammad Harun, Ed.; 1st ed.). Maktab al-Iʿlam al-Islami—Publishing Center.
9.    Ibn Mashhadi, Moḥammad ibn Jaʿfar. (1419 AH). Al-Mazār al-Kabīr (Jawad Qayyumi Isfahani, Ed. & Corrector). Office of Islamic Publications affiliated with the Society of Seminary Scholars of Qom.
10.    Astarabadi, Ali. (1409 AH). Taʾwīl al-Āyāt al-Ẓāhirah fī Faḍāʾil al-ʿItrah al-Ṭāhirah (Husayn Ustad Wali, Ed. & Corrector). Islamic Publishing Foundation.
11.    Bahrani, Sayyid Hashim ibn Sulayman. (1374 SH). Al-Burhān fī Tafsīr al-Qurʾān (Department of Islamic Studies of the Mission Foundation, Ed. & Corrector). Mission Foundation.
12.    Haydari, Sayyid Kamal. (n.d.). Al-Ghulūw: Ḥaqīqatuhu wa Aqsāmuhu. n.p.
13.    Dastghayb, Abd al-Husayn. (1388 SH). Qalb-e Salīm. Society of Seminary Scholars of Qom—Islamic Publications.
14.    Raghib al-Isfahani, Husayn ibn Moḥammad. (1412 AH). Mufradāt Alfāẓ al-Qurʾān (Safwan Adnan Dawudi, Corrector; 1st ed.). Dar al-Shamiyyah.
15.    Rezvani, Ali-Asghar. (1391 SH). Wahhābism and Ghulūw. Mashʿar.
16.    Subhani Tabrizi, Jaʿfar. (1421 AH). Mafāhīm al-Qurʾān (4th ed.). Imam al-Sadiq Foundation.
17.    Salehi Najafabadi, Neʿmatollah. (1384 SH). Ghulūw: An Introduction to the Thoughts and Beliefs of the Extremists in Religion. Kavir.
18.    Sadr al-Din Shirazi, Moḥammad ibn Ibrahim. (1361 SH). Tafsīr al-Qurʾān al-Karīm (Ṣadrā) (Moḥammad Khajavi, Corrector; 2nd ed.). Bidar.
19.    Sadr al-Din Shirazi, Moḥammad ibn Ibrahim. (1383 SH). Sharḥ Uṣūl al-Kāfī (Ṣadrā) (Moḥammad Khajavi, Ed. & Corrector). Institute for Cultural Studies and Research.
20.    Safari Forushani, Neʿmatollah. (1378 SH). The Extremists: An Investigation of Movements and Outcomes up to the End of the Third Century. Astan Quds Razavi—Islamic Research Foundation.
21.    Tabatabaʾi, Moḥammad Husayn. (1390 AH). Al-Mīzān fī Tafsīr al-Qurʾān. Muʾassasat al-Aʿlami lil-Matbuʿat.
22.    Tabarsi, Fadl ibn Hasan. (1372 SH). Majmaʿ al-Bayān fī Tafsīr al-Qurʾān (Fadlollah Yazdi Tabatabaʾi & Hashim Rasuli, Correctors; 3rd ed.). Nasir Khusraw.
23.    Tehrani, Abu al-Fadl ibn Abu al-Qasim. (1376 SH). Shifāʾ al-Ṣudūr fī Sharḥ Ziyārat ʿĀshūrāʾ. Mortezavi.
24.    Tusi, Moḥammad ibn al-Hasan. (1411 AH). Miṣbāḥ al-Mutahajjid wa Silāḥ al-Mutaʿabbid. Shiʿa Jurisprudence Foundation.
25.    Qummi Mashhadi, Moḥammad ibn Moḥammad-Riḍā. (1368 SH). Tafsīr Kanz al-Daqāʾiq wa Baḥr al-Gharāʾib (Husayn Dargahi, Ed.; 1st ed.). Ministry of Culture and Islamic Guidance—Printing and Publishing Organization.
26.    Kulayni, Moḥammad ibn Yaʿqub. (1407 AH). Al-Kāfī (Islamic Edition) (Ali-Akbar Ghafari & Moḥammad Akhundi, Eds. & Correctors). Dar al-Kutub al-Islamiyyah.
27.    Kufi, Furat ibn Ibrahim. (1410 AH). Tafsīr Furāt al-Kūfī (Moḥammad Kazim, Ed. & Corrector). Printing and Publishing Foundation of the Ministry of Islamic Guidance.
28.    Majlisi, Moḥammad Baqir ibn Moḥammad Taqi. (1403 AH). Biḥār al-Anwār (Beirut Edition) (Group of researchers, Eds. & Correctors). Dar Ihyaʾ al-Turath al-ʿArabi.
29.    Mufid, Moḥammad ibn Moḥammad. (1414 AH). Taṣḥīḥ ʿAqāʾid al-Imāmiyyah (Husayn Dargahi, Ed. & Corrector). Shaykh Mufid Congress.
30.    Nosrati, Shaʿban. (1396 SH). The Semantics of the Heart in the Qurʾan. Dar al-Hadith Institute. 
دوره 4، شماره 2
تابستان 1405
صفحه 111-138

  • تاریخ دریافت 13 مرداد 1405
  • تاریخ پذیرش 06 مهر 1405
  • تاریخ اولین انتشار 06 مهر 1405
  • تاریخ انتشار 01 شهریور 1405