عدالت جوهرۀ رسالت الهی و زیربنای نظام اجتماعی در اندیشۀ ادیان آسمانی و از بنیادی‌ ترین اصول الهی در جامعه انسانی و حکومت می باشد و پیامبران الهی برای برپایی قسط و عدالت مبعوث شده و هدف نهایی ارسال پیامبران و نزول کتب آسمانی، نه صرفاً عبادت فردی، بلکه برپایی عدالت اجتماعی است. یکی از مهم ترین ابعاد عدالت، موضوع عدالت حاکم بوده و در ادیان الهی از جمله اسلام و مسیحیت، عدالت حاکم تنها یک مفهوم صرفاً ایدئولوژیک نیست. در دین اسلام، عدالت حاکم صرفاً یک فضیلت نبوده و بالاتر از آن، شرط مشروعیت و صلاحیت رهبران جامعه است. در مسیحیت نیز عدالت حاکم ریشه در صفت عدل الهی داشته و حاکم عادل باید نماینده خدا در زمین باشد و خروج حاکم از عدالت، به معنای خروج از پیمان الهی و مشروعیت خود است. با توجه به این اهمیت، عدالت حاکم در بیانات شخصیت های بزرگ ادیان الهی، جایگاه خاصی داشته و حضرت امام علی به عنوان الگوی کامل عدالت در حکومت اسلامی و حضرت عیسی به عنوان پیامبر رحمت و عدالت، هر دو بر عدالت به عنوان محور حکومت تأکید ویژه دارند و نویسندگان در این مقاله درصدد بررسی عدالت حاکم از دیدگاه حضرت امام علی علیه السلام و حضرت مسیح علیه السلام هستند.