این مقاله با رویکردی تحلیلی ـ تطبیقی به بررسی مناقشهٔ کلامی پیرامون تعریف «اهلبیت» پیامبر اکرم حضرت محمد (ص) میپردازد. با بهرهگیری از منابع کلاسیک و معاصر، معانی لغوی و اصطلاحی این مفهوم در قرآن کریم، گزارشهای نخستین اسلامی و آثار متأخر مورد واکاوی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با تمرکز بر روایات کلیدی، بهویژه روایت زید بن ارقم و آیهٔ تطهیر (آیهٔ ۳۳ سورهٔ احزاب)، دیدگاههای اهل سنت و شیعه را در پرتو تأثیر حدیث کساء مقایسه میکند. تحلیل زبانی، تفسیری و تاریخی مقاله نشان میدهد که هرچند تعریف گستردهٔ اهلبیت شامل همسران، فرزندان و خویشان پیامبر میشود، اما با توجه به سیاق قرآنی و احادیث نبوی، تأکید اصلی بر گروهی محدودتر است که با تطهیر و مرجعیت معنوی ارتباط دارند. در پایان نتیجه گرفته میشود که اصطلاح «اهلبیت» مفهومی سیاقمحور است که تفسیر آن تأثیر عمیقی بر فهم الهیات اسلامی و مرجعیت دینی دارد.
