برخی از احادیث، با توجه به جایگاه و اهمیتشان، تأثیر بسزایی در شکلگیری یا پایبندی به یک باور مانند حدیث ثقلین دارند. این مطالعه با هدف بررسی این حدیث شریف، با ترسیم جدول اکسل و بررسی دقیق روایات مختلف حدیث در آن انجام شده است. برای انجام این کار، محیط تحقیق در دو بخش در نظر گرفته شده است: بخش اول: بررسی متن روایات، ابتدا از دیدگاه راویان و ناقلان اولیه آنها، و سپس، بررسی اصطلاحات و عبارات رایج. بنابراین، با ترسیم جدول اکسل و درج عبارات حدیث شریف در آن، به نوعی روایت در مقابل آن قرار میگیرد که تأمل کامل در آن، قطعیت صدور و تواتر آن را چه از نظر الفاظ و چه از نظر معنا اثبات میکند. (به جدول مراجعه کنید) بخش دوم: بررسی محتوای عبارات و روایات مکرر و مهم، از نظر معنا. پژوهش ما را به این نتایج رهنمون میسازد که در صحت و سقم مسئله و همچنین قطعی بودن حجم آن از نظر الفاظ و معانی، شکی نیست، به گونهای که موجب علم قطعی شده و در چنان درجهای از اعتبار قرار گرفته که حذف، تحریف یا غفلت از آن غیرممکن است. علاوه بر این، محتوای عبارات حدیث با معنای خاص خود و تطبیق آن با آیات قرآن، به طور قطع از مسئله مهم امامت حکایت میکند و خلافت جامعه اسلامی توسط عترت به عنوان جزء لاینفک قرآن توصیف شده است و تنها راه جلوگیری از گمراهی، تمسک به این دو است و اگر دلیل دیگری برای این امر وجود نداشت، تنها حدیث میتوانست راهبر عقل سلیم باشد.
قضات، حورا سادات. (1403). تحلیل و بررسی حدیث ثقلین با رویکرد معناشناسی و هم بستگی قرآن و عترت. آموزههای اهلبیت علیهم السلام، 2(3)، 59–90. https://doi.org/10.22034/jatj.2025.540349.1042
MLA
قضات، حورا سادات. "تحلیل و بررسی حدیث ثقلین با رویکرد معناشناسی و هم بستگی قرآن و عترت"، آموزههای اهلبیت علیهم السلام، 2، 3، 1403، 59–90. doi: 10.22034/jatj.2025.540349.1042
HARVARD
قضات، حورا سادات. (1403). 'تحلیل و بررسی حدیث ثقلین با رویکرد معناشناسی و هم بستگی قرآن و عترت'، آموزههای اهلبیت علیهم السلام، 2(3), pp. 59–90. doi: 10.22034/jatj.2025.540349.1042
CHICAGO
قضات، حورا سادات، "تحلیل و بررسی حدیث ثقلین با رویکرد معناشناسی و هم بستگی قرآن و عترت." آموزههای اهلبیت علیهم السلام، 2 3 (1403): 59–90, doi: 10.22034/jatj.2025.540349.1042
VANCOUVER
قضات حورا سادات. تحلیل و بررسی حدیث ثقلین با رویکرد معناشناسی و هم بستگی قرآن و عترت. آموزههای اهلبیت علیهم السلام. 1403;2(3):59–90 (In English). doi: 10.22034/jatj.2025.540349.1042