اصل بنیادین و محوری در نظام اعتقادات دینی، توحید است و پذیرش سایر باورها، از جمله امامت، بر پذیرش توحید استوار است. اسلام شیعی پیوند میان امامت و توحید را جدایی‌ناپذیر می‌داند و بر این باور است که ورود به حصن توحید و مصونیت از عذاب الهی، بدون پذیرش ولایت امام معصوم (ع) امکان‌پذیر نیست. تأکید بر زیارت ائمهٔ اطهار (ع) بازتاب همین اعتقاد است و متون زیارتی گواه این باورند که اهل‌بیت (ع) دروازه‌های هدایت به سوی خداوند و دعوت‌کنندگان به توحید به‌شمار می‌آیند. زیارت وارث، به‌عنوان یکی از زیارت‌های مطلق امام حسین (ع)، سرشار از مؤلفه‌ها و مراتب گوناگون توحید است. این مؤلفه‌ها با معرفت نظری و عملی زائر رابطه‌ای مستقیم و دوسویه دارند. از یک سو، عناصر توحیدی این زیارت شامل اسماء و صفات الهی، حمد، تسبیح و تکبیر خداوند، دعا، اصل زیارت امام، اعمال عبادی انجام‌شده در هنگام زیارت، یادکرد موحّدان راستین و پرچم‌داران توحید، و نیز تولّی و تبرّی است. این مقاله نخست به تبیین مؤلفه‌های توحیدی زیارت وارث می‌پردازد و سپس تأثیر این مؤلفه‌ها را بر فهم و معرفت زائر بررسی می‌کند و بدین‌منظور به دو پرسش اساسی پاسخ می‌دهد:
مؤلفه‌های توحیدی موجود در زیارت وارث کدام‌اند؟
این مؤلفه‌ها چه تأثیری بر دانش و درک زائر دارند؟