آثار دانشگاهی انگلیسی در مورد اسلام و علوم اسلامی اغلب از دیدگاه اهل سنت نوشته میشوند و میراث غنی شیعه را نادیده میگیرند. این غفلت منجر به ارائه نامتوازن ایدهها و آموزههای اسلامی، به ویژه در حوزه فقه اسلامی میشود. این مطالعه با رویکردی تطبیقی، منابع فقه اسلامی را از دیدگاههای شیعه و سنی بررسی میکند. دادهها ابتدا از کتابها و مقالات به زبانهای عربی، فارسی و انگلیسی جمعآوری و سپس برای ارائه یک مقایسه جامع، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان میدهد که در حالی که منابع فقهی از نظر اصطلاحات - یعنی کتاب، سنت، اجماع و عقل - مشابه هستند، مفاهیم، دامنهها و روششناسیهای آنها به طور قابل توجهی متفاوت است. این یافتهها تأکید میکند که در حالی که صحابه پیامبر نقش مهمی در اندیشه اهل سنت دارند، اهل بیت معصوم پیامبر (ع) دارای جایگاهی منحصر به فرد در اندیشه شیعی هستند. افزون بر این، به دلیل محوریت امامان در اسلام شیعی، بر اساس دستورات آنها، سنت تنها در صورتی معتبر تلقی میشود که با قرآن مطابقت داشته باشد، اجماع تنها در صورتی پذیرفته میشود که بیانگر گفتهها و نظرات امام معصوم باشد، و تنها برخی استدلالهای عقلی معتبر تلقی میشوند، در حالی که استدلالهای ظنی مانند قیاس اکیداً ممنوع هستند.
