انس با کسی یا چیزی که انسان را در مسیر حیاتش همراهی کند، از خواسته های فطری بشر می باشد و پاسخ به این نیاز، و یافتن کسی یا چیزی که در مراحل زندگی اش برای او ناصح امینی باشد، آنقدر مهم است که بخش زیادی از آیات قرآن کریم و رهنمودهای معصومین علیهم السلام را به خود اختصاص داده است. قطعا سیر تکاملی رشد معنوی انسان، با همدم و مونسی به سرانجام نیک می رسد که تمام زوایای پنهان و اسرار هستی او را بخوبی می داند و آن مونس، کسی جز خداوند سبحان نخواهد بود؛ برای همین است که ارتباط با کلام الله، به این نیاز فطری بشر پاسخی مستقیم و قانع کننده می دهد، چرا که قرآن جلوه ی جمال حق است و خو گرفتن و دوستی با کلام حق است که آدمی را در سایه همدمی با قرآن به آرامش و بهره مندی از فضایل آن می رساند. و از طرف دیگر لازمه انس با قرآن، بودن در کنار قرآن و ایجاد رابطه و هماهنگی با آن است تا هر چقدر که ممکن است خود را شبیه قرآن کند تا از آن بهره مند و به خدا نزدیکتر گردد. مقاله حاضر کوششی است برای شناخت، بررسی و تحلیل مفهوم انس با قرآن کریم، که همگی از قرآن و روایات اهل بیت علیهم السلام استخراج شده است. این پژوهش بعد از تبیین ابعاد انس با قرآن کریم، اهداف و اهمیت انس با قرآن کریم را نیز مورد بررسی قرار می دهد.