Imam Mobin Research Center/ Tuba-ye Mohabbat publication Ahl al-Bayt (as) Teachings 2981-1309 4 1 2026 05 22 The Role of the Imam's Knowledge of Languages in Proving Imamate نقش آگاهی امام از زبان‌ها در اثبات امامت 15 32 246329 10.22034/jatj.2026.585270.1095 EN Motreza AlKhatib Member of the scientific board of Imam Mobin Research Center. Vahid Eisvand Barati Third-level Seminary Student at the Specialized Institute for Hadith Sciences in Qom, Iran. Shir Ali Shoja PhD in Quranic Sciences and faculty member of the Imam Mobin International Research Center. Journal Article 2026 06 06 One of the prominent features in Shi'a traditions regarding the Imams (peace be upon them) is their knowledge of languages and their ability to speak all human languages. This article, employing a descriptive-library approach and utilizing narrative sources and theological texts, examines this characteristic and analyzes its role in proving Imamate. First, the indicators of Imamate from the perspective of Shi'a theology are explained. Then, citing authentic hadiths, the ability of the Imams (peace be upon them) to speak all languages is examined as one of the signs of divinely-inspired knowledge (ˈilm ladunnī) and their authority (ḥujjiyyah). This characteristic not only demonstrates the vast scope of the Imams' knowledge but also, within the Shi'a epistemological system, serves as evidence of their connection to the source of divine knowledge and their suitability for the office of Imamate. یکی از ویژگی‌های برجسته در روایات شیعه در باب ائمه (علیهم‌السلام)، آگاهی ایشان به زبان‌ها و توانایی تکلم به تمامی زبان‌های بشری است. مقاله حاضر با روش کتابخانه‌ای-توصیفی و با بهره‌گیری از منابع روایی و متون کلامی، این ویژگی را بررسی و نقش آن را در اثبات امامت تحلیل می‌کند. در گام نخست، نشانه‌های امامت از منظر کلام شیعه تبیین می‌گردد. سپس، با استناد به احادیث معتبر، توانایی ائمه (علیهم‌السلام) در سخن گفتن به تمامی زبان‌ها، به عنوان یکی از نشانه‌های علم لدنی و حجیت ایشان مورد بررسی قرار می‌گیرد. این ویژگی نه تنها گویای وسعت دانش ائمه است، بلکه در نظام معرفت‌شناختی شیعه، به عنوان دلیلی بر اتصال ایشان به منبع علم الهی و صلاحیت آنان برای مقام امامت عمل می‌کند. https://www.jat-journal.ir/article_246329_e330a48f6eacdf6b58b85541a7acb4ff.pdf

Imam Mobin Research Center/ Tuba-ye Mohabbat publication Ahl al-Bayt (as) Teachings 2981-1309 4 1 2026 05 22 Mahdism in the Qur’an and Sunnah: Foundations and the Perspectives of Sunni Scholars بررسی جایگاه مهدویت در قرآن و سنت: تحلیل و نقد مبانی، روایات و دیدگاه علمای اهل‌سنت 33 48 246326 10.22034/jatj.2026.583138.1092 EN Mohammad Ghorbanpour Delavar PhD in Shia studies. Director and faculty member of the Imam Mobin Research Center, Iran. 0000-0003-0091-7268 Journal Article 2026 05 25 Belief in the advent of Imam al-Mahdi (may Allah hasten his reappearance) is reflected not only in Shiʿi theological and hadith sources, but also extensively in the most authoritative Sunni references, particularly the Ṣiḥāḥ al-Sittah (the Six Canonical Collections). Employing a descriptive–analytical method, the present study examines the status of Imam al-Mahdi (AJ) in the Qur’an and Sunni sources. Drawing upon the Ṣiḥāḥ al-Sittah, as well as Sunni hadith, historical, and theological works, the study elucidates the Qur’anic and narrational foundations of Mahdism, the lineage and identity of Imam al-Mahdi (AJ), his universal government, the descent of Prophet Jesus (ʿĪsā), the signs of reappearance, and the viewpoints of Sunni scholars regarding him. Through an analysis of the traditions concerning Mahdism found in Sunan Abī Dāwūd, Jāmiʿ al-Tirmidhī, Sunan Ibn Mājah, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, and Ṣaḥīḥ Muslim, this study demonstrates that the essential belief in the advent of Imam al-Mahdi (AJ), his affiliation with the Prophet’s Household (Ahl al-Bayt), his descent from Lady Fāṭimah (peace be upon her), the establishment of a universal government of justice, and the occurrence of the signs of reappearance are among the issues accepted by many Sunni traditionists and theologians. The findings of this study indicate that Mahdism, beyond its theological significance, possesses important social, civilizational, and unifying dimensions within the Muslim world. As one of the most significant shared beliefs among Muslims, it can serve as a basis for rapprochement among Islamic schools of thought and for strengthening hope in a future founded upon universal justice.<br><br><br> اعتقاد به ظهور حضرت مهدی(عج) از آموزه‌های بنیادین اسلام و از باورهای مشترک میان مذاهب اسلامی است که ریشه در قرآن کریم و سنت نبوی دارد. این باور، نه‌تنها در منابع حدیثی و کلامی شیعه، بلکه در معتبرترین منابع اهل‌سنت، به‌ویژه صحاح سته، بازتاب گسترده‌ای یافته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی، جایگاه حضرت مهدی(عج) را در قرآن و منابع اهل‌سنت بررسی می‌کند و با استناد به صحاح سته، آثار حدیثی، تاریخی و کلامی اهل‌سنت، به تبیین مبانی قرآنی و روایی مهدویت، نسب و هویت حضرت مهدی(عج)، حکومت جهانی ایشان، نزول حضرت عیسی(ع)، علائم ظهور و دیدگاه دانشمندان اهل‌سنت درباره آن حضرت می‌پردازد. در این پژوهش، ضمن تحلیل احادیث مهدویت در سنن ابی‌داود، ترمذی، ابن‌ماجه، صحیح بخاری و صحیح مسلم، نشان داده شده است که اصل ظهور حضرت مهدی(عج)، انتساب ایشان به اهل‌بیت پیامبر(ص)، فاطمی بودن نسب آن حضرت، تشکیل حکومت جهانی عدل و وقوع علائم ظهور، از موضوعات مورد اتفاق بسیاری از محدّثان و متکلمان اهل‌سنت است. همچنین بررسی آثار مستقل علمای اهل‌سنت درباره حضرت مهدی(عج) نشان می‌دهد که مسئله مهدویت در طول تاریخ اسلامی، همواره مورد توجه اندیشمندان بزرگ اهل‌سنت بوده و بسیاری از آنان احادیث مهدویت را متواتر و معتبر دانسته‌اند. https://www.jat-journal.ir/article_246326_2954daa0e3ea3095e0576c4b2a4a3ee9.pdf

Imam Mobin Research Center/ Tuba-ye Mohabbat publication Ahl al-Bayt (as) Teachings 2981-1309 4 1 2026 05 22 Reconsidering Family Law Reforms, with Emphasis on Mahr, in Light of the Teachings of the Ahl al-Bayt (as) and Imami Shiite Jurisprudence تجدیدنظر در اصلاحات قوانین خانواده با تمرکز بر موضوع مهریه؛ بر اساس آموزه‌های اهل‌بیت (ع) و فقه امامیه 49 66 246330 10.22034/jatj.2026.587377.1099 EN Seyed Hatam Mahdavi Noor Associate Professor, Department of Islamic Studies, Yadgar Imam (RAh) Shahr Ray Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. 0000-0002-8786-6477 Journal Article 2026 06 17 Updating family laws is an important juristic and social problem. This article argues that the Ahl al-Bayt (as) tradition provides practical precedents for context-sensitive legal reasoning, showing that the implementation of rulings may change when their subject-matter, social function, or consequences change. According to a well-established theory in Shiite jurisprudence, legal rulings are grounded in real interests and harms. The permanence of Islam, therefore, does not lie in the rigidity of every legal form, but in its capacity to establish enduring principles that can guide changing human circumstances.Within this framework, mahr had a specific function in earlier social contexts. In contemporary society, however, it has often been transformed into a sign of women’s social status or a guarantee for marital continuity. This transformation has contributed to the spread of excessive mahr and has created significant social and legal difficulties. Since the Islamic legal system defines the family as an institution aimed at moral growth, mutual responsibility, and the upbringing of righteous children, family laws must be evaluated in light of these purposes. This article suggests that the contemporary legal structure of mahr and the unilateral male right to divorce in permanent marriage should be reconsidered. Instead of treating excessive mahr as an immediately enforceable debt and divorce as a one-sided male prerogative, the law should allow both spouses to seek judicial divorce under clearly defined conditions, while protecting women’s financial rights through fair and balanced legal mechanisms. Such reform would necessarily require corresponding changes in other family laws. به‌روزرسانی قوانین خانواده، یکی از مسائل مهم فقهی و اجتماعی است. مقاله حاضر استدلال می‌کند که سنت اهل‌بیت (علیهم‌السلام) پیشینه‌های عملی برای استدلال حقوقیِ متناسب با مقتضیات زمان (Context-sensitive) ارائه می‌دهد؛ بدین معنا که با تغییر موضوع، کارکرد اجتماعی یا پیامدهای یک حکم، امکان تغییر در اجرای آن وجود دارد. بر اساس نظریه‌ای تثبیت‌شده در فقه شیعه، احکام شرعی بر پایه مصالح و مفاسد واقعی استوارند؛ از این رو، تداوم و ماندگاری اسلام نه در جمودِ اشکالِ حقوقی، بلکه در ظرفیت آن برای استقرار اصول پایدار جهت هدایت جوامع انسانی در شرایط متغیر نهفته است.<br>در این چارچوب، «مهریه» در بافت‌های اجتماعی پیشین کارکرد مشخصی داشته است، اما در جامعه معاصر، اغلب به نمادی از جایگاه اجتماعی زنان یا تضمینی برای تداوم ازدواج تبدیل شده است. این دگردیسی منجر به گسترش مهریه‌های گزاف و بروز مشکلات گسترده اجتماعی و حقوقی شده است. از آنجا که نظام حقوقی اسلام، خانواده را نهادی با هدف رشد اخلاقی، مسئولیت‌پذیری متقابل و تربیت فرزندان صالح تعریف می‌کند، قوانین خانواده باید در پرتو این مقاصد مورد ارزیابی قرار گیرند. این مقاله پیشنهاد می‌دهد که ساختار حقوقی کنونیِ مهریه و حق انفرادی مرد در طلاق از ازدواج دائمی، نیازمند بازنگری است. به‌جای آنکه مهریه‌های گزاف صرفاً به عنوان یک دینِ فوری و قابل اجرا، و طلاق صرفاً به عنوان حق انحصاری مرد نگریسته شود، قانون باید اجازه دهد تا هر دو زوج تحت شرایطی مشخص، از طریق مراجع قضایی برای طلاق اقدام کنند، در حالی که حقوق مالی زنان نیز از طریق سازوکارهای حقوقی عادلانه و متوازن حفظ شود. چنین اصلاحاتی مستلزم تغییرات متناظر در سایر قوانین خانواده خواهد بود. https://www.jat-journal.ir/article_246330_dc4da3d244e614802e1405f63260b64a.pdf

Imam Mobin Research Center/ Tuba-ye Mohabbat publication Ahl al-Bayt (as) Teachings 2981-1309 4 1 2026 05 22 Exploring the Paths to the Attainment of Wisdom through an Examination of the Character of Luqman the Wise in the Qur’an and Hadith واکاوی راه های رسیدن به حکمت با بررسی شخصیت لقمان حکیم از منظر قرآن و روایات 67 86 246327 10.22034/jatj.2026.584125.1093 EN Faezeh Alayi M.A./M.Sc. student at Shahrekord University, Iran 0009-0001-0981-8234 Asghar Tahmasebi Boldaji Assistant professor, Shahrekord University, Iran 0000-0001-9342-8791 Journal Article 2026 06 02 The designation of an independent chapter bearing Luqman reflects the distinguished status of wisdom in Qur’anic thought and underscores the importance of Luqman’s conduct as a concrete manifestation of wisdom realized within the human sphere. The present study adopts a descriptive–analytical approach and draws upon exegetical and narrational sources to explore the paths leading to the attainment of wisdom, with particular emphasis on the character and life conduct of Luqman the Wise. The findings indicate that, in the Qur’anic perspective, wisdom does not merely signify theoretical knowledge or intellectual skill; rather, it represents an existential reality and a divine illumination through which human beings attain profound insight, ethical rationality, and the capacity for balanced and just decision making. An examination of the Qur’anic verses and narrations concerning Luqman reveals that his attainment of wisdom was the outcome of a gradual formative process grounded in monotheistic faith, conscious gratitude for divine blessings, humility, avoidance of arrogance and self conceit, patience in the face of adversity, abstention from futile pursuits, and a practical commitment to moral virtues. Based on the analysis presented here, The final conclusion of this study is that, in Qur’anic thought, wisdom is not simply a sudden or purely bestowed endowment; rather, it constitutes a dynamic and educationally oriented process that becomes actualized through faith, righteous action, ethical self discipline, and inner purification. اختصاص یک سوره مستقل به لقمان، نشان‌دهنده جایگاه ممتاز «حکمت» در اندیشه قرآنی است و بر اهمیت منش و رفتار لقمان، به عنوان تجلی عینیِ حکمت در عرصه انسانی، تأکید می‌ورزد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع تفسیری و روایی، به بررسی مسیرهای دستیابی به حکمت، با تمرکز ویژه بر شخصیت و سبک زندگی لقمان حکیم می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که از منظر قرآن، حکمت صرفاً به معنای دانش نظری یا مهارت ذهنی نیست؛ بلکه بیانگر یک واقعیت وجودی و یک اشراق الهی است که انسان از طریق آن به بصیرت عمیق، عقلانیت اخلاقی، و توانایی تصمیم‌گیری متوازن و عادلانه دست می‌یابد. بررسی آیات قرآن و روایات مربوط به لقمان آشکار می‌سازد که دستیابی وی به حکمت، حاصل یک فرآیند تکوینی و تدریجی بوده است که زیربنای آن، توحید، شکرگزاری آگاهانه نسبت به نعمات الهی، تواضع، پرهیز از تکبر و خودشیفتگی، صبر در برابر شداید، دوری از امور بیهوده و التزام عملی به فضایل اخلاقی بوده است. بر اساس تحلیل‌های ارائه‌شده، نتیجه نهایی این مطالعه آن است که در اندیشه قرآنی، حکمت صرفاً یک موهبت ناگهانی یا محض نیست؛ بلکه فرآیندی پویا و تعلیم‌محور است که از طریق ایمان، عمل صالح، انضباط اخلاقی و تزکیه نفس محقق می‌گردد. https://www.jat-journal.ir/article_246327_1084a22a3539feae6334df37b46bd6dd.pdf

Imam Mobin Research Center/ Tuba-ye Mohabbat publication Ahl al-Bayt (as) Teachings 2981-1309 4 1 2026 05 22 Peace in the Holy Qur’an from the Perspective of Mysticism «سلام» در قرآن کریم از منظر عرفان 87 98 246325 10.22034/jatj.2026.566245.1073 EN Abdorrazagh Mohammad Jafit Alkarquli PhD Candidate of Quranic Sciences and Hadith, Department of Theology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. Mohammad Reza Aram Associate Professor of Quranic Sciences and Hadith, Department of Theology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. 0000-0001-8518-3245 Seyed Mohammad Razavi Assistant Professor of Quranic Sciences and Hadith, Department of Theology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Journal Article 2025 12 15 The concept of peace in the Holy Qur’an is one of the most profound mystical and ethical concepts, derived from divine names and attributes. Beyond its literal meaning of greeting and peace, this word, in its deeper meaning, symbolizes health, tranquility, and the attainment of a state of submission to the divine will. From the perspective of Islamic Sufis, "peace" is not merely a verbal word. Rather, it is a manifestation of the divine name "Peace" within the believer's soul; the very light that liberates the seeker from worldly fears and sorrows, leading them to the abode of peace, that is, the abode of divine security. This research, employing an analytical-example methodology, seeks to explore the epistemological and existential dimensions of the concept of greeting and demonstrate its relationship to Islamic mysticism. Peace is a vital requirement of life, something inherently loved by humankind, as it is essential for the establishment of religious affairs and the proper functioning of worldly matters. Therefore, all religions agree on the necessity of preserving security and peace among individuals, families, and societies, and on promoting respect for human rights throughout the world. Indeed, the Holy Qur’an and the pure progeny of the Prophet (pbuh) have the distinction of being the first to establish the foundations of such virtuous ethics, advocating for them and urging their practice, both theoretically and practically. مفهوم «سلام» در قرآن کریم، از بنیادی‌ترین و ژرف‌ترین مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ریشه در اسماء و صفات الهی دارد. این واژه، علاوه بر معنای ظاهریِ تحیّت و درود، در ساحت درونی خویش، رمزِ سلامت، طمأنینه، و وصول به مقام تسلیم در برابر اراده الهی است. قرآن کریم با تأکید بر سلام به عنوان پیام الهی – ﴿سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ﴾ (یس- 58) حقیقتی را بیان می‌کند که در آن، انسان سالک با گذر از مراتب کثرت و اضطراب، به وحدت و آرامش می‌رسد. از منظر عرفای اسلامی، «سلام» نه صرفاً کلمه‌ای زبانی، بلکه تجلی اسم الهی «السلام» در جان مؤمن است؛ همان نوری که سالک را از خوف و حزن دنیا رهایی بخشیده و او را به دارالسلام، یعنی مقام امن الهی، وارد می‌سازد. این پژوهش با رویکرد تحلیلی ـ استنادی، درصدد واکاوی ابعاد معرفتی و وجودیِ مفهوم سلام و نشان‌دادن نسبت آن با عرفان اسلامی است. https://www.jat-journal.ir/article_246325_79889e7c47e4a18cb15a90d856847c8c.pdf

Imam Mobin Research Center/ Tuba-ye Mohabbat publication Ahl al-Bayt (as) Teachings 2981-1309 4 1 2026 05 22 Challenges of Reconciling Divine Decree and Predestination with Free Will in Human Destiny: A Critique of the Article "Reconciling the Divine Decree and Free Will in Islam" چالشهای تطبیق قضا و قدر و اختیار در سرنوشت انسان: نقدی بر مقاله "تطبیق قضا و قدر الهی و اختیار در اسلام" 99 115 246328 10.22034/jatj.2026.584856.1094 EN Saeide Sarukhani PhD Candidate in Quranic Sciences and Hadith, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran. 0009-0004-3691-9112 Journal Article 2026 06 03 The present article critiques and evaluates the article "Reconciling the Divine Decree and Free Will in Islam" by Justin Parrott (2017). This article, has published on Yaqeen, American institute of Islamic research, examines the role of human voluntary action in determining one's destiny. The aforementioned article is based on Sunni theology, utilizing their exegetical and theological sources. This critique focuses on three axes: "theoretical framework," "theological foundations," and "the Qur'an." The findings of this critique indicate that the article is problem-oriented in terms of subject matter and its content is free from biases. Only in limited cases concerning the definition of divine decree and predestination (qaḍa' and qadar), the existence of evil in the universe, and the degree of certainty of the divine decree in human destiny, does it differ from the principles of Shi'a theology. This shows that recent interpretations in both Muslim groups have moved away from past rigidities and, by accepting logical and intermediary paths, have drawn closer to one another. مقاله حاضر به نقد و ارزیابی مقاله " تطبیق قضا و قدر الهی و اختیار در اسلام" نوشته جاستین پاروت (2017) می‌پردازد. این مقاله که در مؤسسه آمریکایی مطالعات اسلامی Yaqeen منتشر شده، به بررسی نقش فعل اختیاری انسان در تعیین سرنوشت خود پرداخته است. مقاله مذکور مبتنی بر کلام اهل تسنن و با استفاده از منابع تفسیری و کلامی ایشان نوشته شد‌‌ه‌است. نقد پیشِ رو با تمرکز بر سه محور «چارچوب نظری»، «مبانی کلامی» و قرآن انجام شد‌‌ه‌است. یافته‌های این نقد نشان می‌دهد که مقاله از نظر موضوعی مسئله‌محور و محتوای آن به دور از تعصبات است، و تنها در موارد محدودی در تعریف قضا و قدر، وجود شرور در عالم و میزان حتمیت قضا در سرنوشت انسان، با مبانی کلام شیعه تفاوت دارد و نشان میدهد برداشتهای اخیر، در هر دو گروه مسلمان از جزمیت‌های گذشته عدول کرده و با پذیرش طرق منطقی و میانی، به هم نزدیک‌تر شده‌اند. https://www.jat-journal.ir/article_246328_1709a55a1d35e6704cb3c3e7ccb7bb9d.pdf